WIE WAS GEERT LEPEZ

 

Wie de filmgeschiedenis van Roeselare zal schrijven en meer bepaald hoe de filmamateurs hier in deze stad elkaar vonden en zochten naar artistieke en technische kwaliteiten,

zal ongetwijfeld verschillende keren op de naam van mijn vader Geert Lepez botsen.  Zoals vele van die pioniers zijn z’n verdiensten dermate groot, dat men ook na zijn overlijden niet zomaar aan zijn persoon voorbij kan gaan.

 

In de wereld van de film-amateurisme enerzijds, en de fotografie anderzijds,

heeft Geert Lepez baanbrekend werk verricht.

 

Als stichter in de jaren 56 – 57 van de filmclub KINARO, medestichter in 1958 van de WEVAC, de West-Vlaamse Vereniging voor Amateur-cineasten, en stichter van de FILMGROEP 16/8 Roeselare in 1961, heeft hij zich gedurende  30 jaar ingezet om het film-amateurisme te bevorderen. Hij speelde er zelf door zijn zin voor initiatief een voorname rol in.

 

Hij was een begaafd en door zijn collega’s geapprecieerd  cineast met een feeling voor montage. Zo wist hij in de pioniersjaren van de film bij  vele wedstrijden nationaal en zelfs internationaal   opmerkelijke resultaten te behalen. Wie weet nog dat hij in Cannes een topprijs won voor de beste kortfilm  voor  amateurs ?

 

DE FILM  1 DAG  ROESELARE  ANNO 1963

 

In 1965, draaide hij de kort film “1 dag Roeselare” die je ook kan aanschaffen. Het idee van een tijdsdocument werd door de toenmalige jury van de provinciale wedstrijd niet bijzonder naar waarde geschat. Men begreep niet zo goed de intentie van de film.

Het idee was  ‘het leven van de inwoners hier in Roeselare,  in beeld te brengen in een uniek concept van één dag lang, van ’s morgens tot ’s avonds laat , alle leven in 1 dag gebald.

De gewone dingen die  we alle dagen doen, onze dagelijkse bezigheden, soms  zonder er veel bij na te denken. De drukte van de morgen, het ritme van het werk, de geluiden van een stad,  een toevallige ontmoeting, een gezellig moment…

Mijn vader had een scherp aanvoelen van wat er leefde bij de mensen in zijn stad en  hij bracht het in beeld.  Hij hield van vriendschap en van mensen en dat voel je ook in de film.

 

Geert Lepez had een duidelijke reden om het op die manier aan te pakken.  Hij bezat immers het volledig filmarchief van Emiel Cracco,  films over de éérste Batjes in 1932 en films van andere feestelijkheden waar veel Roeselaarnaars  opstonden. Dit waren toen al, en nu nog steeds  prachtige documenten. Met  de film 1 dag Roeselare wilde hij deze lijn verder zetten. Hij wist dat het met de tijd  ook een graag geziene film, een tijdsdocument zou worden.

 

WELKE STAD in Vlaanderen HEEFT ER NU ZO’N FILM ? Eén dag Antwerpen, Gent of Kortrijk ? In Roeselare mogen we terecht  fier zijn.

 

 MIJN FILM 1 DAG ROESELARE   ANNO 2008

 

En nu mijn film: 45 jaar later, Roeselare is ondertussen enorm veranderd en ook heel wat groter geworden. Daarom vatte ik het idee op om op mijn beurt dit tijdsdocument te hernieuwen. Ik heb bewust en duidelijk dezelfde lijn gevolgd. Ontdek de intenties, de invalshoeken,  ik koos dezelfde muziek om het contrast te laten aanvoelen,  maar natuurlijk met beelden van een stad die wellicht dubbel zo groot is geworden. Vandaar duurt mijn film iets langer, precies dubbel zolang als de eerste film. Een stad leeft, verandert en staat niet stil,  daarom heb ik er ook wat nieuwe onderwerpen aan toegevoegd. En als toemaatje : ontdek voor u zelf een rode draad in de film.

 

De beide films “1 dag Roeselare”  45 jaar terug en nu van Geert Lepez en mezelf is uitgebracht op DVD of Blu-Ray en kan je aanschaffen bij mij voor de prijs van 10€.